اول که بعد از دو ماه دوری سلااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااام

دوم از همه دوستانی که این مدت به یاد ما! بودن و به خونه خودشون سر زدن ممنون و متشکر!

پیشاپیش بهتون بگم که اگه تا آخرشو نخونین وودوو، وودوو، وودوو

اما اصل قضیه:

آقا هرچی ما هیچی نمی گیم انگار نه انگار. خوب حالا فوقش هم یه چیزی بگیم کیه که گوش کنه؟!

من یه مناقصه بزرگ دارم: یکی نیست این تیم بی صاحب آواره بدبخت ما رو جمع کنه؟ هر کی بیشتر پایه باشه برنده میشه!

هیشکی نیست بتونه این بازیکنا(چمن خراب کنا!) رو آدم کنه؟

اگر هست بسم ا... . اگه نه که خودم بیام. با همون بساط قبلی: تیزی، پنجه بوکس، زنجیر، دستبند مخصوص خودم!!!

شانس هم نیاوردیم وگرنه همین ماه تهران بودیم خدمتشون یه فصل کتک می رسیدیم. این جا هم به        دلیل امتحان داشتن نتونستم برم هتل نفری یه سیلی شام مهمونشون کنم!!! ای بخشکی شانس!

             اگه شانس ما شانس بود                                         رقص خر هم دانس بود

تو این نیم فصل ما سه تا باخت داشتیم در صورتی که تو فصل قبل سر جمع سه تا باخت داشتیم. نشنوم کسی بگه مقصر صمدآقا( آقا صمد) هست که چشاشو در میارم و میام فوتبال حالیش می کنم!!! به قول عادل نودی عشق شاغلام" استقلال مهره نداره، بضاعتش همینه"!!! والله مهاجماش که اول باید دروازه حریف براشون تعریف بشه. تا بیاد براشون جا بیفته کدومش دروازه حریفه نیمه عوض شده. بعدشم که حالیشون میشه تور را از تیر تشخیص نمی دن.

در ضمن من یادم نمیاد مرفاوی داسیلوای کج و کوله ی شفته شل لنگ لوک ...... رو تو لیستش قرار داده باشه! نه تنها این آدم رو بلکه بقیه رو!!! تیم رو یکی دیگه بست بعدش هم ضربه اش رو زد و رفت. 80% تقصیرها گردن ایشون 20% هم گردن کادر مدیریتی لاابالی، ناتوان، بی سر و صاحب و ... هست. قبلیا که تا تونستن بازیکن( چمن خراب کن) هدر دادن. حالا خدا را شکر قرار داد اَمثال حسین کاظمی و پیروز قربانی تموم نشده بود.

بعد از اونا(کادر مدیریتی)، بازیکنا مقصرند. از سیاوش همشهریم شروع میکنم.

آخه آدم، اگر به اندازه یه ارزن عقل تو کله ات بود می فهمیدی که بعد از چند بار محرومیت این بار دیگه نسخه ات رو می پیچن. ملوس هم اگه بود می فهمید؛ چون می دونست یکی مثل شاه حسینی به خون استقلال تشنه است!

تو هافبک میانی که حرف نداریم، بحثی هم روش نیست. بقیه باید ازش خجالت بکشن البته اگر بدونن خجالت با کدوم خ نوشته می شه!! از هافبک های چپ و راست هم که ما آخر نفهمیدیم کی چپ هست و کی راست؟ حالا باز هم امیرآبادی تو چندتا بازی تو هافبک چپ خوب عمل کرده و برای تیم مؤثر بوده اما راست که خالی خالیه. نشنوم بگین نوازی رو داریم و تو بازی نمی ذارتش که همون نیمکت هم از سرش زیاده با اون پنالتی زدنش!!!

خط دفاع که ماشاالله دفاع نگو حمله بگو! امیر حسین که هرچی نگاه کنی جلوی دروازه حریفه و منتظر سر زدن. آخه اگه تو اینقدر عشق گل زدنی چرا تو خط دفاع واستادی خوب برو مهاجم شو خیال همه رو راحت کن. حاج محمود هم که شش دانگ و با قدرت تشخیص بالا. خیلی خوب تشخیص می ده که کی باید توپ رو به دروازه بانش پاس بده و کی به دفاع کناری و کی به خطوط جلوتر ( منظورم همون بازی با سایپا و شاهکار ایشونه!). پیروز جونم که تو این دو بازی اخیر حسابی مهاجم ها رو شرمنده خودش کرد. اول تو بازی با پاس که گل پیروز شدن استقلال رو زد و دوم هم تو بازی با مقاومت بسیج فارس که هر چند افساید اما گل زد. البته نمی گم اونم تو این نیم فصل کاملاً خوب بوده چون پیروز فصل قبل یه چیز دیگه بود؛ ولی الحق و الانصاف این فصل هم اشتباهاتش کم بوده و حداقل این مزیت رو داشته که اشتباهش باعث باخت تیم نشده.

بازیکنایی مثل هاشمی زاده و یوسفی و ... هم تا یه روز میان تو بازی این قدر جوگیر می شن که فکر می کنن اگر از جلوی دروازه خودمون هم زیر توپ شوت کنن تو دروازه حریف پایین میاد!!! اما من توی این که چرا انصاریان یه دفعه نیمکت نشین شده بود موندم اخه اون جزء همون معدود بازیکناییه که از دل و جون مایه می گذاشت. جَو حمله و گلزنی هم نداره و وظیفه دفاع رو فهمیده!!

بازیکنای فسیل شده روی نیمکت (امثال سعید لطفی) که دلم واقعاً براشون می سوزه چون اگه به اونا میدون بدن خیلی بهتر از اینایی هستن که می رن تو زمین!

تو این همه چمن خراب کن فقط علی منصور هست که از صمیم قلب و با تمام وجود از همون دقیقه60 که میاد تو زمین بازی می کنه.

اما از موضوع استقلال و هر فصل یک شگفتی: اول این که دو فصل قبل تو جام حذفی از شاهین بوشهر باخت و حذف شد و تا یه مدت سوژه دست روزنامه ها داد. فصل قبل یه دفعه اعلام کرد که نمی خواد تو جام حذفی شرکت کنه و انصراف داد اما قهرمان شد. و حالا هم باخت از مقاومت بسیج فارس و حذف از جام حذفی! من با باختش و حذفش کاری ندارم من با نوع بازی کردنشون مشکل دارم( البته اینو هم بگم که من بازی رو کامل ندیدم و فقط بعضی دقایق رو دیدم). اگر این تیم بخواد همین طور ادامه بده تو جام باشگاه ها هیچ .... نمی شه! البته یادتون نره چون این تیم پر از ستاره! است مسئول ها اقدام به جذب بازیکن به درد بخوری نمی کنن و پول ها رو گذاشتن خرج همین ها بکنن!!! با تیم های گروه های دیگه بازی تدارکاتی نمی گذارن مبادا که اون تیم ها ببازن و روحیه شون رو واسه جام باشگاه ها از دست بدن!

البته بازم میگم استقلال هرچی که باشه سروره لنگ هست و صد شرف داره به اونا! این رو گفتم که اگر یه وقت لنگی ها گذرشون به اینجا افتاد و این پست رو خوندن جوگیر نشن و نخوان اظهار نظر کنن!

سخنان گهر بار بابای لنگیم:

1. بابا لنگی: این تیم بره آسیا آبروتون می ره. اصلا اون بره آسیا، آسیا بره کجا؟؟؟؟

من آبی: آسیا می ره لنگ فروشی سر چهار راهها!!!!

2. بابا لنگی: شاهین کمتون بود از اینا هم باختین؟

من آبی: شما هم عرضه دارین برین از مرصاد ببازین تا مثل تیم های دیگه شگفتی ساز بشین و قدرت ما رو داشته باشین و به باشگاه ما ضرر مالی بزنین!

3. من آبی: بابا اگه شما از مرصاد باختین چی؟؟

بابای لنگی: هیچی. اون وقت میگم مرصاد تیم شهرمونه!!! برده که برده. پرسپولیس هم باخته که باخته! ( آخر تعصبه نه؟!)

4. بابای لنگی: ساناز بازیکناتون رو تو لپ لپ بردین؟

من آبی: حداقل مایه ی خریدن لپ لپ رو داشتیم به صد تا کامرونی بدهکار نشدیم و از چهارصدتا اسپانسر هم پول نگرفتیم. شما هم مایه اش رو داری بده برات می خرم.

به اندازه ی دو ماه حرف زدم. دیگه بسه.

به قول خودم بای تا های